Zbigniew Romańczuk, „Grid System”

z.romanczuk2_small

Galeria Scena w Bałtyckiej Galerii Sztuki CK 105
16.01 – 31.01. 2015
wernisaż: 15.01 godz. 18.00

Zbigniew Romańczuk „Grid System”* wystawa malarstwa i obiektów z cyklu rozpoczętego przez artystę ok. 2010 roku charakteryzującym się zainteresowaniem nowoczesnymi technologiami cyfrowymi i ich wykorzystaniem w tworzeniu płaszczyzny obrazu. Prace z tego cyklu oparte są na zapisie cyfrowym określającym pikselową strukturę obrazu. Powstają kompozycje oparte na konfiguracji geometrycznych elementów z efektami optycznymi oraz cykl obrazów o gęstych strukturach modularnych, podporządkowanych dyscyplinie rytmu. Ostatnie obrazy z tej serii zostały pokazane na wystawie „Obrazy edytowane” w Muzeum Narodowym w Szczecinie oraz „Geometria koloru” w Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim (obydwie w roku 2013).
Wspomniane wystawy ujawniają fascynację artysty nowymi technologiami cyfrowymi, które znacząco poszerzają pole malarstwa i bezpośrednio wpływają na proces tworzenia obrazów i ich konkretyzacje w postaci wydruku cyfrowego, obiektu przestrzennego i instalacji. Pierwotne zainteresowanie artysty intuicją i emocją pojawia się tu w nowej formule badania relacji pomiędzy obserwatorem, dziełem sztuki i fizyczną przestrzenią galerii. Romańczuk poszukuje relacji przestrzennych, a jego działania nabierają cech instalacji site specific, których językiem/budulcem jest obraz, przestrzeń i widz.

Najważniejszym polem badań Romańczuka pozostaje jednak znaczenie pojęcia obrazu. W jednej z ważnych wypowiedzi artysty czytamy: „zwróciłbym uwagę na możliwość opisu i analizy mojej twórczości z perspektywy terminu „obraz”, fenomenu obrazu i wizualności, możliwych „ucieleśnień” obrazu. Obrazu rozumianego w kategoriach pojęciowych i materialnych czy bardziej materiałowych” (2013). Przekonanie, że u podstaw „malarstwa” znajduje się materia obrazu, która jest nie tylko nośnikiem nowych znaczeń, ale, i to może przede wszystkim, sama dla siebie jest sensowna, ma własne autonomiczne znaczenie, przywołuje postawy konceptualne: materia obrazu jest tak samo ważna jak gest artysty. Ale przede wszystkim, że sztuka ma swoją autonomię. Te poszukiwania twórcze Romańczuka mają swoje źródło w postawach konceptualnych z lat 80. środowiska lubelskiego, z którego wywodzi się artysta. Źródeł i inspiracji dopatrzyć się również możemy w twórczości Ryszarda Winiarskiego, który badał matematyczną strukturę kompozycji płaszczyzny.

Wystawa w koncepcji Romańczuka jest przestrzenią interaktywną (interaction space), w której następuje realizacja malarstwa systemowego – opartego na określonych stałych zasadach technicznych. Nadrzędnym celem takiej malarskiej przestrzeni (environment) będzie „komunikowanie się wizualnej strony prezentowanych obiektów oraz osiągnięcie transformacji ich fizycznych cech stanowiących wizualne środowisko plastyczne na proces badania właściwości percepcyjnych odbiorcy”.

Wszystkie prace Romańczuka z ostatnich lat mają formę wydruków cyfrowych na płótnie oraz obiektów bazujących na elementarnych formach takich jak: kwadrat, trójkąt, prostokąt, koło, elipsa stanowiąc próbę refleksji nad nową realnością obrazu technicznego w technologicznym świecie.
(Ryszard Ziarkiewicz)

 

* Grid system – malarstwo systemowe, w którym artysta wykorzystał system siatki jako podstawowej zasady kompozycyjnej. Na wystawie, siatka (grid) stanowiąca szkielet prezentowanych kompozycji plastycznych, stanie się podstawą do ustalenia rytmu oraz tempa przekazu wizualnego.

Nadrzędnym celem malarskiego environment będzie komunikowanie się wizualnej strony prezentowanych obiektów oraz osiągnięcie transformacji ich fizycznych cech stanowiących wizualne środowisko plastyczne na proces badania właściwości percepcyjnych odbiorcy. Prace będą miały formę wydruków cyfrowym na płótnie oraz obiektów bazujących na elementarnych formach takich jak: kwadrat, trójkąt, prostokąt, koło, elipsa stanowiąc próbę refleksji nad nową realnością obrazu technicznego w technologicznym świecie.

Zbigniew Romańczuk (1960, Świdnik) – absolwent Instytutu Wychowania Artystycznego w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Do 1984 roku uczestniczy w życiu artystycznym Lublina, w 1985 roku przeprowadza się w Zachodniopomorskie. W 1988 rozpoczyna pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Przedmiotów Artystycznych na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. W 2005 robi habilitację w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu i zostaje Kierownikiem Zakładu Edukacji Plastycznej i Wychowania Estetycznego na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. Od 2006 profesor nadzwyczajny w Uniwersytecie Szczecińskim. W 2010 rozpoczyna pracę w Akademii Sztuki w Szczecinie. W latach 2010-2012 prorektor ds. artystycznych i nauki Akademii Sztuki w Szczecinie. Od 2012 prorektor ds. nauki Akademii Sztuki w Szczecinie.
Wystawy m.in. Muzeum Narodowym w Szczecinie, Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie, Miejskiej Galerii Sztuki w Nowej Hucie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s